Tussenstuk deel van voorrangsweg?

[Lennart]

Beste Infopolitie gebruikers,

Ik heb een hopelijk simpele verkeersvraag, waar ik het antwoord niet op kon vinden.
Welke auto mag hier als eerste afslaan? Voor mij is het niet duidelijk of de lichtblauwe auto als voorrangsweggebruiker telt, omdat deze in het tussenvak staat.

[SWAT]

Haaientanden en het bord betekenen dat het kruisende verkeer voorrang moet worden verleend. De blauwe auto kruist de witte auto en heeft dus voorrang.

[zijlvaart67]

Ik ben 't niet met Swat eens..

Het 'middenstuk' is niets meer dan onderdeel van een hele grote kruising waar, voor de veiligheid/doorstroming, een opstelplaats is geconstrueerd.
De voorrangsregel die Swat beschrijft gaat over voorrangsregels op een (gehele) kruising en daarom moet je de hele kruising in gedachten nemen.

Ik neem aan dat de blauwe auto 'gewoon' linksaf wil slaan (niet halverwege een keeractie is) en derhalve zijn de haaientanden voor beide partijen niet van toepassing.

Wat wel van toepassing is, is art 18 RVV:

Wetstekst

Artikel 18
1 Bestuurders die afslaan, moeten het verkeer dat hen op dezelfde weg tegemoet komt of dat op dezelfde weg zich naast dan wel links of rechts dicht achter hen bevindt, voor laten gaan.
2 Bestuurders die naar links afslaan, moeten tegemoetkomende bestuurders die op hetzelfde kruispunt naar rechts afslaan voor laten gaan.
3 Het eerste en het tweede lid gelden niet voor bestuurders van een tram.

De korte bocht gaat voor de lange bocht...

[Carolien]

Ik ga mee met Zijlvaart. Zo’n constructie moet ik dagelijks passeren en heel vaak zie ik gebeuren dat de blauwe auto voorrang neemt. Terwijl het in mijn ogen gewoon een verhaal korte bocht en lange bocht is.
Omdat het een ontzettend drukke weg is, is er een opstelplaats in het midden maar de voorrangsregels zoals bij een gewoon kruispunt zijn nog steeds van toepassing lijkt mij. De blauwe auto zit nog steeds op de weg waar hij vandaan kwam en niet ineens op de kruisende weg.

[Frans]

Ik weet overigens niet wie de blauwe bestuurder heeft leren voorsorteren ??

[zijlvaart67]

Ik begrijp dat we doorgaan naar een volgende discussie , maar ik vind dat 'ie wel goed staat; iets teveel naar links wellicht..

[SWAT]

Verkeersteken gaat voor een verkeersregel.

[zijlvaart67]

Okay, even weer terug naar de originele casus; ik ben dat helemaal met je eens, maar de betekenis van haaientanden luidt:
'Verleen voorrang aan bestuurders op de kruisende weg'.

Er staat niet 'verleen voorrang aan auto's die elkaar kruisen bij het voorsorteren' oid en hoe je eea ook interpreteert; de blauwe auto komt niet van een kruisende weg, het is gewoon tegemoetkomend verkeer op dezelfde weg dat elkaar op een kruising (groot of klein) tegenkomt.


Jurisprudentie als onderstaand is goed te vinden:

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Datum uitspraak
02-09-2022
Datum publicatie
10-10-2022
Zaaknummer
Wahv 200.305.091/01

10. Wie voorrang heeft, volgt ook niet uit een verkeersteken. Voor zowel de betrokkene als de ambtenaar golden haaientanden, maar die bepalen slechts dat voorrang moet worden verleend aan verkeer op de kruisende weg (zie daarvoor artikel 80 van het RVV 1990). In het onderhavige geval was echter sprake van tegemoetkomend verkeer. Dat de betrokkene de haaientanden al voorbij was op het moment waarop het voertuig van de ambtenaar nog stilstond voor de haaientanden, doet daar niet aan af.

11. Nu de verkeerslichten en verkeerstekens in dit geval niet aangeven wie voorrang heeft, geldt de verkeersregel van artikel 18, tweede lid, van het RVV 1990. Deze regel is niet onverenigbaar met het groen uitstralende verkeerslicht in dit geval. De betrokkene sloeg af naar links (lange bocht) en de ambtenaar rechtsaf (korte bocht). De betrokkene moest het voertuig van de ambtenaar daarom voor laten gaan.

Voor mij is deze situatie zo klaar als een klontje..

[Lennart]

Hartelijk dank voor al jullie antwoorden.

Als ik het goed heb begrepen, gelden in deze situatie dezelfde regels als in de situatie tussen middenstuk:



Dat wil zeggen, de witte auto gaat voor.

Met vriendelijke groet

[SWAT]

Deze uitspraak beschrijft de situatie waarbij beide voertuigen geconfronteerd worden met haaientanden op de weg.
In deze casus heeft de blauwe auto geen haaientanden voor zich en ook blijkt niet dat de blauwe auto de kruising aan het oversteken was dus afslaand verkeer op dezelfde weg als de witte auto was.
Het is dus ook mogelijk dat de blauwe auto reeds op de kruisende weg reed en een U turn aan het maken is.

[zijlvaart67]

Even voor de vraagsteller (en voor Swat); een 'middenstuk' of 'opstelplaats' maakt de voorrang op een kruising niet anders. Een opstelplaats is niets anders dan een 'gaatje' waar je met je fiets/auto/tractor veilig kan staan zonder overige verkeersstromen te hinderen. Feit blijft dat je nog steeds van rechts of van links komt, rechtdoor wilt rijden, etc... en daar richten de verkeersregels zich op. Er bestaan kruising van 1,25 meter (kruisende fietspaden), en van 80 meter breed maar dat verandert niets aan de voorrangsregels. De witte auto gaat idd nog steeds voor..

Het is dus ook mogelijk dat de blauwe auto reeds op de kruisende weg reed en een U turn aan het maken is.

Swat probeert van alles begrijp ik, maar dat maakt 't voor mij alleen maar interessanter..

Dat het in deze casus geen U-turn zou betreffen sloot ik al meteen uit in m'n eerste reactie en ik ga er nog steeds vanuit dat iets dergelijks niet de casus betreft. We gaan 't nu dus eigenlijk ingewikkelder maken dan 't is om maar een ontsnappingsluikje voor Swat te vinden. Is voor de topicstarter alleen maar ruis vrees ik, maar goed; we gaan zoeken naar dat 'ontsnappingsluikje'..

Hoe dan ook; Is er sprake van een u-turn dan komen we bij 't feit dat de blauwe auto een 'bijzondere manoeuvre' uitvoert en daarbij, en dat is een absolute verplichting, het overige verkeer voor moet laten gaan. Dan komt er een soort 'afweging' tussen de rechten en plichten van de 2 auto's maar dan blijf ik bij de stelling dat de 'keermanoeuvre' het zwaarst weegt en de blauwe auto nog immer geen voorrang heeft..

We hebben hier ooit zo'n uitspraak voorbij zien komen van iemand die achteruit rijdt op een voorrangsweg en de rechter vond dat zwaarder wegen dan de regels omtrent de voorrangsweg. Ter lering en vermaak zal ik kijken of ik die kan vinden..

Voor wat de 'afweging' betreft; precies een uitspraak gevonden die hier op doelt:

ECLI:NL:PHRAE4201
Het hof verwerpt dit verweer op grond van het navolgende. Door een bijzondere, van een normaal verkeersbeeld afwijkende manoeuvre als achteruitrijden, in dit geval: in de richting van en op een kruising, te verrichten en daarbij een zich op die kruising bevindende fietser aan te rijden, heeft verdachte de door artikel 54 RVV 1990 op hem gelegde absolute verplichting geschonden om al het overige verkeer – ook op een kruising als de onderhavige – voor te laten gaan.

Buiten de verdachte gelegen omstandigheden die hem verhinderden om aan die verplichting te voldoen zijn niet aannemelijk geworden.”

3.3. De middelen komen niet op tegen het juiste oordeel van het Hof dat art. 54 RVV 1990, inhoudende dat bestuurders die een bijzondere manoeuvre uitvoeren –– waaronder achteruitrijden het overige verkeer voor moeten laten gaan, prevaleert boven de voor dat overige verkeer geldende voorrangsregels.

[SWAT]

Mooie uitspraak echter niet zonder meer van toepassing op deze situatie. De rechter heeft in deze uitspraak geoordeeld welke verkeersREGEL in de specifieke casus "voorrang" had. Ik vermoed dat de auto in deze zaak achteruit rijdend van rechts de kruising op reed. De rechter zegt nu verkeer van rechts heeft voorrang tenzij dit verkeer een bijzondere manoevre uitvoert want dan heeft overige verkeer voorrang.
De uitspraak zegt echter niets over wanneer het over het niet opvolgen van een verkeerstekens gaat. Wellicht dat de rechter in een voorkomend geval dezelfde redenatie volgt maar dat is niet zeker. Verkeerstekens gaan immers volgens de Wet boven verkeersregels.
Ik noemde de handeling van de blauwe auto weliswaar een u turn maar de advocaat van de bestuurder kan ook aanvoeren dat zijn cliënt 2x linksaf sloeg (vanwege dat middenstuk) en dus daarom geen u turn maakte en dus geen bijzondere manoevre maakte, waardoor de door Zijlvaart aangehaalde uitspraak niet van toepassing is.

[SWAT]

Bij de tweede tekening die TS heeft geplaatst is het allemaal duidelijk. De blauwe auto is geen kruisend verkeer, de haaientanden en de het bord zijn voor beide voertuigen niet van toepassing en dan gelden de gewone voorrangsregels tegenover elkaar.

[zijlvaart67]

Mooie uitspraak echter niet zonder meer van toepassing op deze situatie. De rechter heeft in deze uitspraak geoordeeld welke verkeersREGEL in de specifieke casus "voorrang" had. Ik vermoed dat de auto in deze zaak achteruit rijdend van rechts de kruising op reed. De rechter zegt nu verkeer van rechts heeft voorrang tenzij dit verkeer een bijzondere manoevre uitvoert want dan heeft overige verkeer voorrang.
De uitspraak zegt echter niets over wanneer het over het niet opvolgen van een verkeerstekens gaat.

Ik heb uiteraard de uitspraak even opgezocht en het gaat dus om een auto die op een voorrangsweg rijdt, een fietser die vanwege de haaientanden voorrang moet verlenen, en die geschept wordt omdat de auto (op de voorrangsweg) na de kruising achteruit rijdt.
De HR oordeelt dat zelfs een verkeersteken in deze (voorrangsweg en haaientanden) ondergeschikt zijn aan de bijzondere manoeuvre van een verdachte.. en zoals iedereen weet is dit richtinggevend voor lagere rechtbanken..

"dat hij op 3 juli 1999 bij Steggerda, in de gemeente Weststellingwerf, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig te weten een personenauto van het type Mazda 626, kenteken [AA-AA-00], daarmede (aanvankelijk) rijdende in (ongeveer) oostelijke richting over de weg, de Steggerdaweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden, immers heeft verdachte aanmerkelijk, onvoorzichtig en onoplettend, - nadat verdachte dat door hem bestuurde motorrijtuig juist voorbij de kruising gevormd door voornoemde weg, de Hoeveweg en de Turfhoekweg tot stilstand had gebracht - met dat motorrijtuig een bijzondere manoeuvre uitgevoerd door in (ongeveer) westelijke richting achteruit te rijden en daarbij niet overig verkeer, te weten een zich op die kruising bevindende fietser (genaamd [het slachtoffer]) laten voorgaan en daarmee bij en op die kruising achteruit gereden met een snelheid van ongeveer 20,6 kilometer per uur en is verdachte niet in staat geweest dat door hem bestuurde motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover verdachte die Steggerdaweg en die kruising kon overzien en waarover deze vrij waren, door welk een en ander verdachte met (de achterzijde van) dat door hem bestuurde motorrijtuig tegen voornoemde fietser ([het slachtoffer]) - die die Steggerdaweg ter hoogte van voornoemde kruising overstak - is gereden waardoor voornoemde [het slachtoffer] werd gedood."

"Door de raadsman is ter 's hofs terechtzitting betoogd dat het eerste in de telastelegging opgenomen verwijt geen verwijt aan verdachte is en derhalve geen rol kan spelen bij het bepalen van de aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid, omdat het heel goed zou kunnen zijn dat verdachte voorrang had boven de fietser, die een met borden en haaientanden duidelijk aangegeven voorrangskruising is opgereden en zich daarbij moet vergewissen of de weg links en rechts vrij is om over te steken.
Het hof verwerpt dit verweer op grond van het navolgende. Door een bijzondere, van een normaal verkeersbeeld afwijkende manoeuvre als achteruitrijden, in dit geval: in de richting van en op een kruising, te verrichten en daarbij een zich op die kruising bevindende fietser aan te rijden, heeft verdachte de door artikel 54 RVV 1990 op hem gelegde absolute verplichting geschonden om al het overige verkeer - ook op een kruising als de onderhavige - voor te laten gaan.


Overwegingen van de PG:

4.1. Het tweede middel stelt dat de bewezenverklaring ontoereikend is gemotiveerd omdat het hof niet heeft geantwoord op het bewijsverweer dat niet is uit te sluiten dat de fietser plotsklaps met hoge snelheid de weg is opgereden waardoor het voor verdachte onmogelijk was het ongeval te voorkomen.

4.2. Uit het voor aangehaalde gedeelte van de overwegingen van het hof blijkt evenwel dat het hof wel degelijk heeft geantwoord op het aangevoerde verweer. Het hof heeft immers niet aannemelijk geacht dat er buiten de verdachte gelegen omstandigheden waren, waaronder ook is te verstaan de mogelijkheid waarop het tweede middel doelt, die verdachte hebben verhinderd om aan zijn verplichting om aan de fietser voorrang te verlenen te voldoen.

Het tweede middel mist dus feitelijke grondslag en faalt deswege.

5. Beide middelen falen en kunnen naar mijn oordeel op de voet van art.81 RO worden verworpen. Ambtshalve heb ik geen grond gevonden die tot vernietiging aanleiding behoort te geven.

6. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

1 Het hof weet zich in deze opvatting gesteund door Otte in J. Remmelink, Hoofdwegen door het verkeersrecht, 5e druk, voortgezet door M. Otte, p.29. Zie voorts M. Otte, Het stelsel van gedragsregels in het wegverkeer, 1993, p.203. Otte stelt daar dat bijvoorbeeld achteruitrijden een ongewone gevaarvolle verkeersgedraging is en daarom een voorrangsverplichting in het leven roept voor andere weggebruikers die wel op normale wijze van de weg gebruikmaken. Een normaal weggebruik is het oprijden van een voorrangsweg. Dat is geen bijzondere manoeuvre. Vandaar dat die gewone verkeersgedraging wél door de verkeerswetgever uitdrukkelijk en gedetailleerd is geregeld.

https://www.google.com/maps/place/Turfh ... FQAw%3D%3D


Het hele arrest:

► Laat Spoiler zien

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Leeuwarden van 30 maart 2001, nummer 24/000635-00, in de strafzaak tegen:
[verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1971, wonende te [woonplaats].
1. De bestreden uitspraak

1.1. Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Arrondissementsrechtbank te Leeuwarden van 18 juli 2000 - de verdachte ter zake van "overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood" veroordeeld tot het verrichten van onbetaalde arbeid ten algemenen nutte voor de duur van 180 uren, in plaats van vier maanden gevangenisstraf, met ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van twaalf maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

1.2. De bestreden uitspraak is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

2. Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. J. Boksem, advocaat te Leeuwarden, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het beroep zal verwerpen.
3. Beoordeling van de middelen

3.1. De middelen komen met rechts- en motiveringsklachten op tegen het oordeel van het Hof dat te dezen sprake is van schuld in de zin van art. 6 WVW 1994.

3.2.1. Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard:

"dat hij op 3 juli 1999 bij Steggerda, in de gemeente Weststellingwerf, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig te weten een personenauto van het type Mazda 626, kenteken [AA-AA-00], daarmede (aanvankelijk) rijdende in (ongeveer) oostelijke richting over de weg, de Steggerdaweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden, immers heeft verdachte aanmerkelijk, onvoorzichtig en onoplettend, - nadat verdachte dat door hem bestuurde motorrijtuig juist voorbij de kruising gevormd door voornoemde weg, de Hoeveweg en de Turfhoekweg tot stilstand had gebracht - met dat motorrijtuig een bijzondere manoeuvre uitgevoerd door in (ongeveer) westelijke richting achteruit te rijden en daarbij niet overig verkeer, te weten een zich op die kruising bevindende fietser (genaamd [het slachtoffer]) laten voorgaan en daarmee bij en op die kruising achteruit gereden met een snelheid van ongeveer 20,6 kilometer per uur en is verdachte niet in staat geweest dat door hem bestuurde motorrijtuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover verdachte die Steggerdaweg en die kruising kon overzien en waarover deze vrij waren, door welk een en ander verdachte met (de achterzijde van) dat door hem bestuurde motorrijtuig tegen voornoemde fietser ([het slachtoffer]) - die die Steggerdaweg ter hoogte van voornoemde kruising overstak - is gereden waardoor voornoemde [het slachtoffer] werd gedood."

3.2.2. De bestreden uitspraak houdt onder het hoofdje "Verwerping van het verweer" het volgende in:

"Door de raadsman is ter 's hofs terechtzitting betoogd dat het eerste in de telastelegging opgenomen verwijt geen verwijt aan verdachte is en derhalve geen rol kan spelen bij het bepalen van de aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid, omdat het heel goed zou kunnen zijn dat verdachte voorrang had boven de fietser, die een met borden en haaientanden duidelijk aangegeven voorrangskruising is opgereden en zich daarbij moet vergewissen of de weg links en rechts vrij is om over te steken.
Het hof verwerpt dit verweer op grond van het navolgende. Door een bijzondere, van een normaal verkeersbeeld afwijkende manoeuvre als achteruitrijden, in dit geval: in de richting van en op een kruising, te verrichten en daarbij een zich op die kruising bevindende fietser aan te rijden, heeft verdachte de door artikel 54 RVV 1990 op hem gelegde absolute verplichting geschonden om al het overige verkeer - ook op een kruising als de onderhavige - voor te laten gaan.
Buiten de verdachte gelegen omstandigheden die hem verhinderden om aan die verplichting te voldoen zijn niet aannemelijk geworden."
3.3. De middelen komen niet op tegen het juiste oordeel van het Hof dat art. 54 RVV 1990, inhoudende dat bestuurders die een bijzondere manoeuvre uitvoeren - waaronder achteruitrijden - het overige verkeer voor moeten laten gaan, prevaleert boven de voor dat overige verkeer geldende voorrangsregels.

3.4.1. In het eerste middel wordt erover geklaagd dat het verweer dat het aan de verdachte te maken verwijt niet ernstig genoeg is om van "een aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid" te kunnen spreken, niet is weerlegd door de hiervoren onder 3.2.2 weergegeven overwegingen van het Hof.

3.4.2. Klaarblijkelijk heeft het Hof de bewezenverklaarde tenlastelegging aldus begrepen dat de daarin voorkomende uitdrukking "schuld" is gebezigd in de betekenis van "schuld" in de zin van art. 6 WVW 1994, waaronder verstaan moet worden een min of meer grove of aanmerkelijke schuld. Deze (mate van) schuld kan worden afgeleid uit de inhoud der gebezigde bewijsmiddelen. Het in het middel bedoelde verweer vindt derhalve zijn weerlegging in de gemotiveerde bewezenverklaring. Het Hof behoefde dienaangaand dus niet afzonderlijk te beslissen.

3.5.1. In het tweede middel wordt betoogd dat het Hof niet gemotiveerd heeft beslist op het verweer dat "niet uitgesloten moet worden geacht dat de fietser plotsklaps met hoge snelheid de weg is opgereden, waardoor verzoeker onmogelijk het ongeval meer kon voorkomen".

3.5.2. Het middel mist feitelijke grondslag. In de overweging van het Hof dat "buiten de verdachte gelegen omstandigheden die hem verhinderden om aan die verplichting te voldoen" niet aannemelijk zijn geworden, ligt immers besloten dat de in het verweer bedoelde mogelijkheid niet aannemelijk is bevonden.

3.6. Uit het voorgaande volgt dat de middelen falen.

4. Slotsom

Nu de middelen niet tot cassatie kunnen leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het beroep worden verworpen.

5. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president W.J.M. Davids als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en B.C. de Savornin Lohman, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, en uitgesproken op 17 september 2002.

[Lennart]

Bij de tweede tekening die TS heeft geplaatst is het allemaal duidelijk. De blauwe auto is geen kruisend verkeer, de haaientanden en de het bord zijn voor beide voertuigen niet van toepassing en dan gelden de gewone voorrangsregels tegenover elkaar.

In de oorspronkelijke tekening was mijn bedoeling ook dat de blauwe auto gewoon naar links aan het afslaan is, vanuit dezelfde weg als de witte auto. Geen keeractie of zoiets dergelijks.

Als ik het goed heb begrepen, gelden in beide situaties dan dezelfde regels, ookal zijn het bord en haaientanden niet expliciet opnieuw aangegeven bij het tussenstuk.